“राजेंद्र पारधी” हा माझ्या जेएनव्हीच्या काळातील वर्गमित्र. साधेपणा आणि शांततेचं प्रतीक असलेला हा मुलगा! त्याच्याशी जोडलेल्या आठवणी नेहमी मनात एक प्रेरणादायी भावना निर्माण करतात. त्याच्या साधेपणाने आणि शांत स्वभावाने तो नेहमीच लक्षात राहतो. त्याच्या घरच्या परिस्थितीबद्दल मला फारशी माहितीनाही, आणि तो बॉईज होस्टेलमध्ये राहायचा, त्यामुळे त्याने जेएनव्हीतील जीवनाला कसे सामोरे गेले असेल, याची नेमकी कल्पना त्यालाच माहीत. पण जेव्हा कधी तो वर्गमित्र म्हणून आठवतो, तेव्हा माझ्या डोळ्यासमोर एकच प्रतिमा उभी राहते—लांबट, एकाच रंगाचा इस्त्री नसलेला शर्ट, तोही शर्ट इन केलेला नसलेला; हातात फक्त एक पुस्तक; आणि पायात साधी चप्पल घालत वावरणारा एक साधा मुलगा.